Dit is waarschijnlijk mijn laatste column als trainee. En voorlopig ook als ambtenaar. Dat deze twee samenvallen is geen toeval. De tijd is eindig, zo ook bij Geldrop-Mierlo voor mij. En het einde van mijn traineeship is ook een goed einde voor mijn dienstverband. 

Het waren twee fantastische jaren, zeg je dan. En niet alleen uit beleefdheid, want het was vaak ook zo. Het leren kennen van de gemeente, hoe de organisatie werkt met bijbehorende politieke belangen en de besluitvormingsprocessen was bijzonder. Ik was een leek, en weet nu heel wat meer. Soms van verwondering naar verbijstering. Soms van vooroordeel naar begrip. Soms van minder rooskleurige aannames naar positieve realiteit. Maar te vaak, en dat is heel erg persoonlijk, van vooruitstrevend denken naar behouden te werk gaan.

De trainingen waren geweldig, de opleidingsdagen vaak ook. Vooral bij De Baak heb ik mezelf beter leren kennen. Het is confronterend, uitdagend en soms niet leuk. Je bent soms een egoïstische vent, een kwal of een zakelijk type. En voor mij als control freak is dat niet leuk te horen. Maar je doet er niks aan, het traineeship is je eigen keus. Ik ben de uitdaging aangegaan en dit had ik kunnen verwachten. Het gaat erom deze feedback om te zetten in positiviteit, en te ontdekken waarom men je zo ziet. Belangrijk nog: wil en kun je er iets aan veranderen? Ja, dat wilde ik en kon ik.  

En ja, als je wilt en kunt ontwikkelen moet je een traineeship absoluut overwegen. Ik kan je verzekeren dat reflectie en vooruitgang nergens zo centraal staat als tijdens zo’n traject. Het is fijn om te weten wie je bent, hoe je in elkaar steekt en hoe je talent in kan zetten. Maar ook het herkennen en erkennen van je zwakkere punten is belangrijk. Je leert in gesprek te gaan met criticasters en vrienden. Open staan voor contact is hierbij erg belangrijk. Ik ben meer in evenwicht dan twee jaar terug. En in evenwicht zijn voelt goed. 

Inhoudelijk is werken bij deze gemeente me niet altijd even goed bevallen. De organisatie is te klein om een volledige focus te leggen op organisatieontwikkeling en HRM. Dat is niet erg, ik moest het alleen ontdekken. Ik ben er vol overtuiging ingestapt, en wist dat ik na twee jaar een conclusie kon trekken. En dat doe ik nu. Ik pas inhoudelijk niet bij deze gemeente.

Ook procesmatig is deze organisatie niet mijn plek geworden. De cultuur is, zoals bij elke organisatie, heel bepalend. En er is geen cultuur-klik. Ligt niet aan de gemeente, of aan mij. De chemie moet er zijn. Ook op dit vlak pas ik niet altijd even goed bij deze gemeente.

Ik heb bewondering gekregen voor het werk wat alle ruim 400 gemeenten in Nederland doen voor de burgers. Ja, het is belastinggeld dat we besteden. En ja, soms gaat er weleens wat fout. Maar veel burgers beseffen niet dat ze vele malen per dag profiteren van het werk dat ambtenaren voor hen verzetten. En inderdaad, de gemeenteraad en het college beslissen. Maar het is het ambtelijk apparaat dat adviseert en uitvoert. En dan is een heel groot deel van het goede werk al gedaan. 

En veel mensen beseffen niet hoe complex het is om te werken in een organisatie met zoveel disciplines. Geen enkele andere organisatie houdt zich bezig met uitkeringen, plantsoenen, sporthallen, jongerenwerk, brandweer, handhaving, juridische zaken, openbare orde, rioleringen, gebiedsplannen, ruimtelijke ontwikkeling, aanleg van straten, ouderenzorg, trouwen, scheiden, geboorte, en zelfs de dood. Wij beïnvloeden de leefomgeving elke minuut van de dag. Geen enkele andere organisatie heeft dat bereik.

Wat ik wens voor de publieke sector zijn meer ambtenaren die werken met passie en vooruit willen. Ambtenaren met een scherpe geest. We moeten breder zoeken, andere eisen stellen aan nieuwe collega’s. De werving moet op de schop. De ambtenaar moet geen aparte soort meer zijn op de arbeidsmarkt, maar een flexibele werknemer die op dat moment voor de overheid werkt maar breed inzetbaar is. Wat ik te vaak gemist heb is de intrinsieke motivatie om te verbeteren. En juist bij de overheid hangt succes af van deze intrinsieke motivatie. Je moet hier werken omdat je er achter staat en het echt wil, niet omdat het dicht bij huis is, je elke dag om 15.00u weg kan of je een vaste 13^e maand hebt. 

Ik ga me bezig houden met organisatieadvies en talentmanagement. De ervaring die ik heb opgedaan in de afgelopen twee jaar ga ik daarin zeker gebruiken. Ik ga door met schrijven, er zal ook bij mijn nieuwe werkgever genoeg te beleven zijn.  

Het beste!

Reacties:

Plaats een reactie: